U większości mężczyzn zaburzenia erekcji rozwijają się stopniowo, aż dochodzi do niepełnej erekcji lub jej całkowitego braku (to ostatnie rzadziej). Na poważniejszy problem, świadczący o tym, że zaburzenie ma przyczyny fizjologiczne, wskazuje brak porannych erekcji, wzwodów nocnych oraz w trakcie fantazjowania i oglądania zdjęć lub filmów o tematyce erotycznej.
Nagły zanik erekcji jest stosunkowo rzadkim zaburzeniem. Na 100 mężczyzn skarżących się na tę przypadłość, u 91 przyczyną są czynniki psychologiczne. Należy tu wymienić: lęk przed niepowodzeniem we współżyciu, obawa przed niezaspokojeniem oczekiwań partnerki, strach przed zakłóceniem intymności współżycia (np. nagłe pukanie do drzwi, wejście kogoś do sypialni, dobiegające z pozostałych pomieszczeń odgłosy życia innych domowników), obawy wiążące się z odbyciem pierwszego stosunku w życiu czy też pierwszy kontakt erotyczny z nową partnerką. Zdarza się również, że zanik erekcji pojawia się w następstwie nieoczekiwanej aktywności partnerki, która dotąd była raczej bierna we współżyciu. Może również dojść do sytuacji, kiedy wzwód ustępuje na skutek zmiany dotychczasowej pozycji współżycia na inną (na przykład z klasycznej na stojącą). Można w takich przypadkach podejrzewać problemy z krążeniem. Leczenie zaburzeń erekcji należy rozpocząć od wywiadu seksuologicznego i ustalenia, czy mają one podłoże fizjologiczne czy też psychiczne. W pierwszym przypadku trzeba wyeliminować problemy zdrowotne, w drugim natomiast – rozpocząć terapię.

Prof. Zbigniew Lew-Starowicz