Najwłaściwiej do seksoholizmu pasuje słowo: uzależnienie. Równie niszczące jak narkotyki czy alkohol. To właśnie przymus i cierpienie są cechami, które odróżniają ludzi prowadzących bujne życie erotyczne od seksoholików. 

Nałogowy erotoman większość czasu przeznacza na myślenie o seksie, fantazjowanie i planowanie sytuacji seksualnych. Kiedy tylko może, poświęca się poszukiwaniu przygód, organizacją erotycznych spotkań, masturbacją i leczeniem moralnego kaca. Nie lubi się za to, co robi, ale zarazem wymyśla nieustanne powody, by robić to dalej. Wszystkich ludzi rozpatruje pod kątem seksualnym, wszystkie sytuacje i zdarzenia przynoszą mu podniecające skojarzenia. Przyjemność znajduje tylko w seksie, który stanowi doznanie euforyczne, odurzające.

Seks zatem działa jak narkotyk i tak jak narkotyk wymaga coraz to większych dawek. Wzrasta nienasycenie, a co za tym idzie, rośnie potrzeba poddawania się bardziej intensywnym i ryzykownym zachowaniom. W skrajnych wypadkach seksoholik zaprzestaje towarzyskich i zawodowych obowiązków, wygospodarowany czas przeznaczając na doświadczenia o erotycznym podłożu. Nieobce mu też uczucia, jakie przeżywają alkoholicy lub narkomani na głodzie – czuje dyskomfort psychiczny, niepokój i zdenerwowanie, jeśli nie może zaspokoić swoich pragnień.

Swoboda obyczajowa i wielość erotycznych obrazów dostępnych w kulturze z jednej strony sprzyjają zaspokajaniu popędu, z drugiej stanowią powód do bagatelizacji objawów rozwijającej się choroby, szczególnie przez ludzi z najbliższego otoczenia. Seksoholik bowiem rzadko sam jest zdolny przyznać, że w jego życiu pojawił się niszczący demon...

TU CI POMOGĄ:
Cierpiący na natręctwa na tle seksualnym i wzmożony popęd mogą znaleźć pomoc w powstałej na terenie Polski wspólnocie anonimowych seksoholików. Aktualnie spotkania odbywają się w 10 miastach Polski, liczba miast zainteresowanych organizacją takich spotkań jest jednak większa.

Szczegóły pod adresem:
www.seksoholicy.webpark.pl
telefon kontaktowy: 798-056-677.