Narcyzm inaczej nazywany jest autofetyszyzmem. W seksuologii wiąże się go z doznawaniem satysfakcji w kontakcie ze sobą samym. Widok własnego ciała wzbudza pożądanie, a nawet prowadzi do orgazmu.

Samouwielbienie zwykle jednak nie wystarcza, a w każdym razie nie stanowi całości odczuć, w jakich objawia się narcyzm. Znaczącym uzupełnieniem jest autofilia, która silnie wiąże się z ekshibicjonizmem. Polega ona na osiąganiu spełnienia na skutek podziwu, jaki wywołuje się wśród otoczenia. Wszystko, co może do tego doprowadzić, jest więc postrzegane przez osobę narcystyczną jako korzystne.

Narcyz jest łasy na pochlebstwa i nie znosi krytyki. Wynika to z wysokiej samooceny i dwubiegunowego sposobu interpretacji świata – ponieważ jest przekonany o własnej wyjątkowości, odrzuca wszelkie sygnały, które mogłyby świadczyć o czymś przeciwnym, uznając je z miejsca za fałszywe. Potrzeba potwierdzenia swojej doskonałości w oczach innych popycha narcyza do działań mających na celu zjednanie otoczenia i zwrócenia na siebie uwagi.

Nie byłoby w tym nic zdrożnego, gdyby nie fakt, że w przypadku narcyza działania te stanowią chorobliwą konieczność. Nie przez przypadek kobiety, które chorują na samouwielbienie, uznawane są za modliszki – ściągają do siebie adoratorów, lecz żadnemu nie pozwalają zbliżyć się na tyle, by nawiązać trwałe relacje. Poszukiwanie potwierdzenia skłania je też do częstych zmian partnerów. Nie inaczej jest w przypadku mężczyzn.

Według obliczeń naukowców zza oceanu, szacuje się, że nawet 1% światowej populacji może cierpieć na tę chorobę. Niektórzy jednak uznają narcyzm raczej za błogosławieństwo, dopatrując się w nim ideału człowieka, który nie jest uzależniony od innych i kocha tylko siebie. Pamiętać jednak należy, że zazwyczaj miłość własna potrzebuje także odbicia w oczach innych, a to już wskazuje na potrzebę kontaktu z otoczeniem. Narcyzm to tarcza przeciw głęboko ukrytym lękom o to, by nie zostać odrzuconym. Jest zdradliwym usprawiedliwieniem strachu przed związkiem.

PORADA:
Osoby mające kłopot z własną narcystyczną osobowością lub też cierpiące z powodu kontaktów z kimś takim, powinny w pierwszej kolejności zgłosić się do poradni psychologicznej. Specjalista razem z pacjentem ma dużą szansę odnaleźć źródło, z którego wykształciła się narcystyczna postawa, a następnie tak pokierować terapią, by odniosła możliwie pozytywne rezultaty.